VRIJ OF VERSLAAFD?

Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen Gal. 5: 1

VRIJ OF VERSLAAFD?
Paulus is eigenlijk best wel een beetje boos. Er is iets gaande in de gemeente. Er zijn er die zeggen: als je echt bij God wil horen, dan moet je je laten besnijden. Dan hoor je er pas echt bij. Paulus zegt: ja maar, zo werkt dat niet met het evangelie! Niet weer besnijden! Niet weer terug naar vóór het offer van Christus. Christus heeft je bevrijd, en nu moet je je niet weer tot slaaf laten maken. Okay, maar dat van die besnijdenis, daar zitten wij nu toch niet zo mee. Niemand die van plan is zich binnenkort te laten besnijden. Paulus hoeft niet boos te zijn op ons. O nee? Laten we even goed naar onszelf kijken. En denk dan eens even na over deze vraag: Is er misschien iets in je leven waar u / waar jij je een slavenjuk op laat leggen? Laat ik het even iets anders vragen: is er iets waardoor je je laat meenemen, wat ook zo'n belangrijke plaats in je manier van leven inneemt dat het echt bij je levensstijl hoort. Het is een bepalend element in je doen en laten. En hoe zit dat dan: ben je daarin slaaf? Oftewel: is dat christelijk of niet? Is jouw manier van leven in alles christelijk of niet? Zou Paulus ook boos op jou kunnen worden omdat je meedoet met dingen die niet passen bij een vrij kind van God? Ik wil er nu één ding uit pakken: de uitgaanscultuur die we met elkaar in stand houden. Ik doe dat niet voor niets. Het jongerenwerk in de gemeente Bunschoten-Spakenburg heeft deze maand uitgeroepen tot "maand van liefde & genot". Een maand om jongeren en ouders bewust te maken van hun omgaan met drank, drugs en seks (wie meer wil weten over de activiteiten kan terecht op www.schutsluis.nl). Dat er wat betreft dingen niet goed gaan, is bepaald geen geheim. Er gaan dingen fout. Zo fout dat we nu maar eens hardop moeten zeggen (zoals een Moedige Moeders eens tegen me zei): we moeten het gewoon niet meer accepteren dat onze jongens en meisjes 's morgens om zes / zeven uur thuiskomen in het weekend, op zondagmorgen. We moeten de uitgaanscultuur zoals die nu is, aan de kaak stellen. Er is alcoholmisbruik. En wij gedogen dat. Er is gebruik van drugs. En wij sluiten de ogen er voor. Er is een heel ver meegaan in uitdagende kleding (waar meisjes heel jong al aan meedoen). En wij laten ze zo over straat gaan. We gedogen met elkaar een cultuur waarin God uit Bunschoten-Spakenburg is bezig te verdwijnen.
Een cultuur van slavernij. Want waarom doen we met z'n allen eigenlijk mee? Waarom vinden ouders het wel tijd worden dat hun kinderen van 13 / 14 jaar vrijdag- en zaterdagavond toch zeker niet thuis blijven zitten? Waarom halen wij stapels kratten bier in huis en even zovele breezers om een feestje te vieren? Waarom reageren mijn catechisanten verbaasd als je zegt dat je nog nooit dronken bent geweest. Dat hoort er toch gewoon bij? Je hebt niet geleefd als je in het weekend niet lekker uit je dak bent gegaan. Waarom doen wij met z'n allen eigenlijk mee?
Omdat we slaven zijn. We hebben een slavenmentaliteit. Slaven van een levenssfeer die we met z'n allen in stand houden. We gaan gewoon mee, in wat 'men' doet. Je kunt het toch niet maken om om 12.00 uur al naar huis te gaan. "Dan begint het pas gezellig te worden", zeggen we. - Ben jij nog nooit dronken geweest? Je bent toch geen watje? - Ga je niet mee nog even stappen? Wat ben jij voor'n baby! Zo gaat dat.
En weet je wat het is, als ouders verzetten wij er ons niet eens zo tegen. Of misschien moet ik het nog sterker zeggen; er zijn ouders die zulk gedrag stimuleren. Ze huren zelf een film (ook al vaak zo'n slaafachtig iets), maar dan moeten de kinderen natuurlijk wel een poos wegblijven. Gaan jullie maar lekker een avondje met vrienden mee (en we willen eigenlijk liever niet precies weten waar je uithangt). Weet u als ouders waar uw kinderen zijn, zo van 12.00 's nachts totdat ze thuiskomen? Hebben ze u al wel eens die verhalen vertelt van party's waar het vrouwelijk gedeelte zo weinig aan heeft dat er niets meer te raden overblijft. Het zijn er echt niet maar een paar die het je kunnen vertellen. Of, iets dichter bij huis: vertellen ze u ook dat je natuurlijk wel goed je glas in de gaten moet houden, want anders stoppen ze er zo wat in. Kent u de verhalen van die jongeren die het toch ook wel een keertje wilden proberen (want ja, je wilt er tenslotte wel bij horen), wat een lijntje met je doet, of een stickie. Kent u ze? Waarom doen we er met elkaar dan niets aan? Zijn we misschien inderdaad toch gewoon nog slaaf? Gebonden. Niet vrij. Paulus schrijft iets verderop wat zoal bij slaven hoort: hoererij (zie je je dochter gaan in dat buiktruitje en dat veel te korte rokje; och misschien zie je het niet, want er zijn meisjes die een tasje meenemen en zich later, ergens tussen de bosjes omkleden), losbandigheid (weet je wat je kinderen met elkaar aan het doen zijn, op een stil plekje?), dronkenschap (zie je je zoon slingerend over straat gaan en tegen elke prullenbak aantrappen), enz. Dat is de cultuur van ons uitgaansleven die wij met z'n allen hier in het dorp in stand houden. Slaven zijn we. En dus moeten wij nu niet gewoon blijven zitten als we Paulus kwaad zien worden. Hij spreekt ons hier rechtstreeks aan. God zelf doet dat. Je bent geroepen om vrij te zijn! zegt Hij. Je moet geen slaaf zijn. Zeg 'nee' tegen je slavendrijver. Zeg 'nee' tegen hoererij, losbandigheid, dronkenschap, drugsgebruik, enz. Zeg 'nee' tegen de satan. Want hij zit daarachter. Hij wil over je heersen. Hij wil je in zijn macht hebben. Maar de Here God zegt: hij is je meester niet! Ik ben je Meester. Want Ik heb je toch bevrijd! Mijn kind, wat heeft Me dat veel gekost! Ik heb mijn eigen Zoon ervoor de oorlog in gestuurd, de oorlog tegen de satan. Ik heb gezegd: jij moet die mensen gaan bevrijden. Je zult er voor door een hel gaan, door dé hel. Maar Ik wil het. Want Ik wil vrijheid. Vrijheid voor mijn kinderen. En toen is Christus die oorlog ingegaan. Hij heeft de beslissende slag gestreden. Inderdaad tot in de hel. Aan het kruis van Golgotha. Een verschrikkelijk gebeuren. Helse pijn, helse angst, helse verlatenheid. Christus maakt het allemaal mee. Heel verschrikkelijk. Maar weet je dat Hij het voor jou deed?! Hij hing daar aan het kruis voor jou. Omdat Hij je geen slaaf wilde laten zijn. Hij wilde jouw bevrijding. Christus is jouw Bevrijder. Geen slaaf meer, maar echt vrij man! Met het kostbare bloed van Christus zelf gekocht.

Ds. Wiersma